Michał Balara (ur. 1904 we Frydmanie, zm. 4 sierpnia 1988 w Nowym Targu) – polski nauczyciel, działacz regionalny i społeczny na Spiszu, literat.
Życiorys Po ukończeniu szkoły ludowej w rodzinnym Frydmanie, Michał Balara rozpoczął w 1916 roku naukę w wówczas węgierskim gimnazjum w Podolińcu.
Okres międzywojenny Od końca 1918 roku uczęszczał do gimnazjum w Lewoczy, zaś w latach 1919–1923 studiował w słowackim seminarium nauczycielskim w Spiskiej Nowej Wsi. W efekcie władał płynnie językami węgierskim, słowackim i czeskim. W 1923 roku powrócił w rodzinne strony i zaangażował się w działalność propolską na Spiszu, współpracując ściśle z Wendelinem Haberem. Otrzymał etat nauczyciela w szkole w Krempachach, a od 1924 roku we Frydmanie. W latach 1928–1935 był tam kierownikiem szkoły. W 1933 roku ożenił się z Anną Balińską, również nauczycielką.
Był pasjonatem kultury ludowej Spisza, zapisywał i gromadził teksty gawęd, opowieści, pieśni i podań ludowych. Działał w regionalnych organizacjach patriotycznych i społecznych: był prezesem Ogniska Spiskiego Związku Podhalan, członkiem zarządu Koła Spiskiego Towarzystwa Obrony Kresów Południowych, prezesem frydmańskiego oddziału Związku Strzeleckiego.