Niemieckie początkowe siły wynosiły 60 000 żołnierzy, w tym 18 000 członków Hitlerjugend. Podczas gdy zamiarem Niemców było odciąć klin utworzony przez natarcie Armii Czerwonej w punkcie pomiędzy Borisowką a Grajworonem na południe od rzeki Worskła, to gwałtowne tempo ofensywy frontów Woroneskiego i Stepowego oznaczało, że w momencie kiedy kontrataki zostały przeprowadzone, miasto było już opuszczone 5 sierpnia, a niemieckie siły skupiły się wówczas na obronie Charkowa. Siły zmotoryzowane Wehrmachtu kierowały się na spotkanie z głównym uderzeniem armii pancernych radzieckiego frontu. Kontrataki Niemców zostały przeprowadzone przez III Korpus Pancerny Grupy Operacyjnej „Kempf” w rejonie Olszany i przez XLVIII Korpus Pancerny 4. Armii Pancernej stosując manewr „szczypiec” w rejonie Krasnokucka i AchtyrkiNipe, Fedorowicz, s. 259–330.. W walkach, które miały miejsce po obu stronach rzek Merla i Merczik przewaga niemieckich dywizji pancernych była oczywista, pomimo tego że były one w walce bezustannie od 5 lipca. Podczas gdy 5 Dywizja Pancerna SS „Wiking” oraz 3 Dywizja Pancerna prowadziły głównie operacje obronne, to 2 Dywizja Pancerna SS „Das Reich” i 3 Dywizja Pancerna SS „Totenkopf” niwelowały ataki radzieckich jednostek na południe od rzek i Bogoduchowa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja biełgorodzko-bogoduchowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.