Tak jak w bitwie pod Prochorowką Rosjanie dysponowali olbrzymią przewagą w liczbie czołgów. Zarówno 1 Armia Pancerna, jak i 5 Gwardyjska Armia Pancerna rozpoczęły działania mając ponad 500 czołgów każda. Z kolei dywizje SS nie miały więcej niż 30 do 50 czołgów przez cały sierpień. Mimo tego radzieckie próby dotarcia do linii kolejowej były udaremniane przez Niemców i kończyły się potężnymi stratami w ludziach i czołgach. Uderzenia 1 Armii Pancernej gen. por. Michaiła Katukowa zostały kilkakrotnie odcięte na południe od rzeki Merczik i zniszczone przez III Korpus Pancerny. Próby 5 Gwardyjskiej Armii Pancernej gen. por. Pawła Rotmistrowa polegające na dotarciu do linii kolejowej na wschód od Bogoduchowa były udaremniane przez 3 Dywizję Pancerną i dywizję „Wiking”. „Totenkopf” przeprowadziła atak, który odciął jednostki piechoty i pancerne od 27 Armii i 6 Gwardyjskiej Armii Frontu Woroneskiego na południe od Krasnokucka, a potem zniszczył linię zaopatrzenia w kierunku Kołomaku, na południe od Konstantinowki. Kolejne ataki okrążające dezorganizowały jednostki kilku radzieckich dywizji i zniszczyły większość z nich po krótkich walkach. Następnie „Totenkopf” sforsowała rzekę Merla i połączyła się z przednimi jednostkami 4 Armii Pancernej w Parchomowce.