Pozostaje rozróżnienie między pojęciami kościół uznany i kościół zatwierdzony, ale głównie ma ono znaczenie historyczne. Do wspólnot uznanych przed 1970 rokiem należy jedynie osiem chrześcijańskich i jedna żydowska. Między 1970 a 1990 jedynie kilka chrześcijańskich związków wyznaniowych zostało zatwierdzonych, natomiast większa liberalizacja przepisów nastąpiła po 1998 roku. Dziesięć lat później istniało już około 100 zatwierdzonych wspólnot wyznaniowych, zarówno chrześcijańskich, jak i żydowskich, muzułmańskich, buddyjskich i innych.
Kościół Scjentologiczny nie jest uznawany w Danii za religię.
Brak organu centralnego Kościół Danii jest w praktyce pozbawiony stanowiska w sprawach politycznych lub innych, ponieważ nie posiada on organu centralnego - ani przywódcy duchowego (arcybiskupa), ani Synodu. O kwestiach doktrynalnych w poszczególnych diecezjach decydują poszczególni biskupi. Król (w praktyce Minister Spraw Kościelnych) jest głową kościoła, jednak skupia się głównie na sprawach administracyjnych, pomijając kwestie duchowe. Prawo kościoła jest zmieniane rzadko, głównie w dziedzinach dotyczących administracji.