Wolność religijna W rezultacie Reformacji do Danii, w 1536 roku luteranizm został ogłoszony religią państwową. Przez następne stulecia, kiedy Europę ogarnęły wojny religijne, przedstawiciele innych wyznań byli prześladowani. Wyjątek stanowili tylko zagraniczni dyplomaci. Pod koniec XVI wieku pojawiły się niewielkie kręgi katolickie. Od 1683 roku w mieście Fredericia żydzi, kalwini oraz katolicy otrzymali zezwolenie na wyznawanie swojej religii, później również w Kopenhadze, Friedrichstadt, Glückstadt oraz na Nordstrand. W konstytucji z 1849 roku zagwarantowana została wolność wyznaniowa, ale luteranizm pozostał religią państwową.
Wspólnoty wyznaniowe nie potrzebują zgody państwa, aby korzystać z wolności religijnej, jednak te zatwierdzone mogą korzystać z przywilejów, takich jak organizowanie uznawanych wobec prawa ślubów, prowadzenie cmentarzy, uzyskanie pozwolenia na pobyt dla zagranicznych księży, są zwolnione z podatku dochodowego i od nieruchomości, mogą ubiegać się o środki z budżetu państwa oraz odliczyć od podatku składki na kościół.
Ponadto kościoły uznane przez dekret królewski sprzed 1990 roku mogą chrzcić i nadawać dzieciom imiona ze skutkami prawnymi, prowadzić własne rejestry i wydawać zaświadczeniaFreedom of religion and religious communities in Denmark.