Wymienione gatunki różnią się tolerancją na zasolenie, stąd też tworzą wyraźnie strefowe rejony występowania.
thumb|Soliród zielny na słonym błotnisku na Wyspie Chrząszczewskiej Zróżnicowanie gatunkowe mokradeł jest stosunkowo małe, gdyż ogranicza je zdolność do tolerowania wysokiego zasolenia, ruchy wody oraz beztlenowe podłoże błotne. Najczęstszymi roślinami są soliród (Salicornia spp.) i trawy spartyna (Spartina spp.), spotykane na całym świecie. Często są to pierwsze rośliny na pływowych równinach błotnych, które zaczynają sukcesję ekologiczną mokradeł słonych. Ich pędy podnoszą fale pływowe powyżej błota, przez co je stabilizują oraz wprowadzają tlen, co pozwala kolejnym gatunkom na ich zasiedlanie. Takie rodzaje jak zatrwian (Limonium spp.), babka (Plantago spp.), oraz wiele ciborowatych i sitowatych rośnie na błotach i są uznawane za gatunki pionierskie.
Ochrona Słone mokradła stanowią w Unii Europejskiej siedlisko przyrodnicze wymagające ochrony w sieci Natura 2000.
Zobacz też
Torfowisko niskie Bagno
Przypisy
Kategoria:Oceanografia Kategoria:Formy ukształtowania terenu Kategoria:Typologia mokradeł