Nie było przewidziane zwarte użycie tego odwodu jako grupy operacyjnej i wskutek tego nie miał on wspólnego dowódcy. Poszczególne dywizje miały być w miarę rozwoju działań oddane do dyspozycji odnośnych dowódców Armii.”
W skład zgrupowania miały wejść: 13 Kresowa Dywizja Piechoty (rejon koncentracji - Włocławek), 19 Dywizja Piechoty (Płock) i 22 Dywizja Piechoty Górskiej (Kutno).
Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” 13 i 19 DP były mobilizowane w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym, natomiast 22 DPG mobilizowała się w I rzucie mobilizacji powszechnej. Wszystkie dywizje, po zakończeniu mobilizacji, musiały być przetransportowane koleją do wyznaczonych rejonów koncentracji: 13 DP z Okręgu Korpusu Nr II, 19 DP z Okręgu Korpusu Nr III i 22 DPG z Okręgu Korpusu Nr X.
Latem 1939 roku Sztab Główny dokonał korekt w planie operacyjnym „Z”. Pochodną tych korekt były zmiany w Ordre de Bataille poszczególnych związków operacyjnych i odwodów NW, w tym także GO „Kutno”. 13 i 19 DP zostały podporządkowane dowódcy Armii „Prusy”, a 22 DPG dowódcy Armii „Łódź”, natomiast w skład odwodu „Kutno” włączono 5 Dywizję Piechoty (z Armii „Pomorze”) i 24 Dywizję Piechoty (z Armii „Łódź”).