Eric Henry Liddell (ur. 16 stycznia 1902 w Tiencinie, zm. 21 lutego 1945 w Weixian) – lekkoatleta szkocki, dwukrotny medalista olimpijski, później chrześcijański misjonarz w Chinach.
Kariera sportowa Urodził się w Chinach w rodzinie misjonarzy. Ukończył szkołę Eltham College w Anglii, a następnie rozpoczął studia na Uniwersytecie Edynburskim. W czasie studiów dał się poznać jako zapalony sportowiec grający w rugby union i uprawiający biegi lekkoatletyczne. Został siedmiokrotnym reprezentantem Szkocji w Pucharze Pięciu Narodów. Ukończył studia w 1924 r.
Krótko przed ukończeniem przez Liddella studiów odbyły się Igrzyska Olimpijskie w 1924 w Paryżu. Harmonogram zawodów lekkoatletycznych był podany na kilka miesięcy naprzód. Finał koronnej konkurencji Liddella – biegu na 100 metrów miał być rozegrany w niedzielę. Liddell, jako głęboko wierzący protestant, zdecydował się nie wziąć udziału w tej konkurencji. Zamiast tego skoncentrował się na trenowaniu biegu na 400 metrów. Na Igrzyskach Liddell najpierw zdobył brązowy medal w biegu na 200 metrów (pokonali go Amerykanie Jackson Scholz i Charlie Paddock, a mistrz olimpijski na 100 metrów Harold Abrahams był szósty). Następnie został mistrzem olimpijskim na 400 metrów, ustanawiając rekord świata wynikiem 47,6 s.