Z uwagi na dużą toksyczność, w 1972 roku administracja Richarda Nixona zakazała stosowania fluorooctanu sodu, jednak w połowie lat 80. administracja Ronalda Reagana zezwoliła na użycie tego środka do ochrony zwierząt hodowlanych. Większość produkowanego od 1956 roku w zakładach Tull Chemical w Oksfordzie w stanie Alabama fluorooctanu sodu była eksportowana m.in. do Nowej Zelandii, Meksyku, Izraela i Australii jako środek do zwalczania szkodników.
W listopadzie 2004 roku, kongresmen Peter DeFazio złożył wniosek do Departamentu Bezpieczeństwa Krajowego o zaprzestanie produkcji i użycia fluorooctanu sodu z uwagi na jego potencjalną możliwość zastosowania przez terrorystów. W maju 2005 roku został opublikowany raport wraz ze zdjęciem zrobionym w maju 2003 roku, na którym znajduje się odnaleziony w Iraku przez wojska koalicji fluorooctan sodu. Środek ten został następnie uznany przez Stany Zjednoczone i Kanadę za truciznę, która może zostać użyta przez terrorystów do skażania wody pitnej. W grudniu 2005 roku Peter DeFazio złożył projekt ustawy zakazującej użycia i produkcji oraz nakazującej zniszczenie zapasów fluorooctanu sodu.