Włodzimierza w Kijowie). Oficjalny organ prasowy Egzarchatu, Prawosławnyj Wisnyk, powstawał w języku ukraińskim. Równocześnie wschodnie eparchie Egzarchatu zachowywały rosyjską tradycję liturgiczną.
W 1978 Egzarchat Ukraiński liczył ok. 2500 parafii zgrupowanych w 18 eparchiach, z czego 15 posiadało wyznaczonych ordynariuszy. Była to 1/3 wszystkich parafii Patriarchatu Moskiewskiego.
Egzarchat Ukraiński był jedyną administraturą kościelną na terytorium Ukraińskiej SRR, którą władze radzieckie postrzegały jako ewentualne użyteczne narzędzie polityczne. Przekładało się to na całkowitą kontrolę jej działalności z jednej strony, z drugiej zaś – na nieco lepsze traktowanie niż w przypadku pozostałych wspólnot religijnych.
W 1991, wobec upadku ZSRR i powstania niepodległej Ukrainy, Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego zlikwidował Egzarchat Ukraiński i powołał do życia w jego miejsce autonomiczny Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego.
Egzarchowie Egzarcha Ukrainy był drugim biskupem w hierarchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego (po patriarsze moskiewskim i całej Rusi).