W 1423 dziedziców Daleszyna odnotowano przy rozgraniczeniu Dusiny i Malewa. Z 1426 pochodzi kolejna wzmianka o rozgraniczeniu Daleszyna, Dusiny i Malewa oraz wzmianka o jeziorze Zdbino, którą odnaleziono w dokumentach z XVIII wieku. W 1441 kasztelan nakielski Bartosz Wezenborg herbu Tur z Gostynia sprzedał z prawem odkupu za 200 grzywien Jerzemu Chojeńskiemu 15,5 łana, na których gospodarowali zagrodnicy oraz karczmy w Daleszynie wraz z rybakiem, który łowił w stawie koło młyna wodnego zwanego „Marków” stojącego nad rzeką Obrą w Daleszynie. W 1444 Janusz Wezenborg, brat zmarłego kasztelana nakielskiego Bartosza, sprzedał Janowi z Czyrmina część dóbr Gostyń, w tym m.in. część Daleszyna, na których wcześniej zapisał po 1000 grzywien posagu oraz wiana swojej żonie Małgorzacie.
W 1445 Jerzy Jurga z Chojna dał Wincentemu z Błożejewa połowę Daleszyna, którą otrzymał z zastrzeżeniem prawa wykupu za 200 grzywien oraz 3 łany osiadłe w Ostrobodkach a w zamian otrzymał od niego całe Błożejewo. W 1483 Mikołaj Radomicki za zezwoleniem brata Jana zapisał żonie Annie Drzeczkowskiej po 500 złotych węgierskich posagu oraz wiana na wsi Daleszyn. W 1489 nastąpił podział majątku pomiędzy braci Radomickich, w wyniku którego Mikołaj Radomicki otrzymał od Jana Nankera i Bernarda wieś Daleszyn i 260 grzywien.