W 1494 Mikołaj Radomicki (zwany też Daleszyńskim) zapisał swojej żonie Annie po 200 złotych węgierskich posagu i wiana na połowie Srocka Wielkiego oraz na dworze w Daleszynie. W 1509 bracia Jan i Wojciech Daleszyńscy podzielili wieś Daleszyn między siebie po połowie.
W 1448 odnotowano granicę dzielącą Szczodrochowo i Malewo, która dochodziła do Daleszyna. Kolejny zapis o wsi wzmiankowany w XVIII wieku dotyczy rozgraniczenia jakie miało miejsce w 1449 między wsiami Szczodrochowo, Stężyca, Stankowo, Osowo, Daleszyn oraz Malewo, w tym m.in. sprawy rybołówstwa w jez. Zdbino oraz użytkowania łąk, utrzymania grobli oraz zalania okolicznych gruntów.
W 1464 ogłoszony został wyrok polubownego sądu granicznego w sporze pomiędzy benedyktynami z Lubinia, posiadaczami wsi Szczodrochowo, Stężyca, Osowo i Stankowo, a Mikołajem Drzeczkowskim z Daleszyna. W rzece Obrze miał zostać wbity pal oraz usypane kopce od pala do gruszy, a dalej według naciosów uczynionych przez podkomorzego. Wyrok ustalał prawa obu stron do łowienia ryb w rzece oraz do koszenia łąk po ustąpieniu wylewów rzeki. Wymieniono kopce narożne pomiędzy Szczodrochowem, Malewem i Daleszynem oraz pomiędzy Daleszynem a Stankowem.