Na jednym końcu każdego z członów zastosowano typowe zderzaki trzonowe. Na drugim końcu instalowano centralny krótkosprzęg z dwoma bocznymi nastawiaczami powrotnymi, służący do połączenia wagonów w zespół. Zastosowano nienawskrośne urządzenie cięgłowe ze sprzęgiem śrubowym, gdyż pierwotnie nie przewidywano włączania zespołów w skład pociągu ani stosowania większej liczby wagonów doczepnych.
Wnętrze i przestrzeń pasażerska Przestrzeń pasażerską każdego z wagonów zespołu przedzielono dwiema ścianami działowymi na trzy przedziały: przedsionek ze stanowiskiem maszynisty, duży przedział trzeciej lub czwartej klasy, mały przedział trzeciej (lub drugiej) klasy albo przedział bagażowy z odchylanymi siedzeniami czwartej klasy.
Pomiędzy przedziałem pasażerskim a kabiną maszynisty, jednocześnie będącą przedsionkiem drzwiowym, zastosowano jedno- lub dwuczęściowe drzwi przesuwane. Między przedziałami zastosowano jednopłatowe skrzydło drzwiowe. Długość dużego przedziału wynosiła 6195 mm, a małego 1530 mm, szerokość wnętrza wynosiła 2905 mm. Między półwagonami był mostek przejściowy dla obsługi, później osłonięty brezentową harmonijką.