1 kwietnia 1982 roku wypłynęły na południowy Atlantyk okręty podwodne z napędem jądrowym typu Swiftsure HMS „Spartan” (S105) oraz „Splendid” (S106), które przybyły w rejon Falklandów 10 dni później. 4 kwietnia w rejon Falklandów wypłynął także HMS „Conqueror” (S48) typu Valiant, który dotarł tam 11 kwietnia – równocześnie z dwiema wcześniejszymi jednostkami. Celem wsparcia ogłoszonej przez Wielką Brytanię „Zamkniętej Strefy Morskiej” (Maritime Exclusion Zone), „Spartan” patrolował w pobliżu Port Stanley. Między 12 a 30 kwietnia przez cztery kolejne dni obserwował argentyński okręt desantowy ARA „Cabo San Antonio” (Q-42), przeprowadzający w tym czasie operacje minowe. Zadaniem „Splendid” było patrolowanie wód między wybrzeżem Argentyny a Falklandami. Po przybyciu na miejsce operacji głównych sił brytyjskich, „Spartan” i „Splendid” zmieniły rejony patroli na odpowiednio północny wschód i północny zachód od Wysp Falklandzkich. 29 kwietnia „Spartan” uzyskał kontakt wizualny z dwoma argentyńskimi niszczycielami rakietowymi typu 42 sprzedanymi wcześniej temu krajowi przez Wielką Brytanię, o czym zameldował brytyjskiemu dowództwu w Northwood.