koło w Pińsku zajmowało się wyłącznie organizacją odczytów o literaturze i słownictwie polskim, co według raportu rosyjskiej policji powodowało wzrost polskiej świadomości narodowej. Imprezy organizowane przez sekcję odczytową cieszyły się dużym zainteresowaniem ze strony publiczności. Sekcja biblioteki i wypożyczalni książek powstała w wyniku zgody władz rosyjskich 22 grudnia 1907 roku na założenie przez „Oświatę” w Mińsku polskiej biblioteki. Placówka ta została oficjalnie otwarta 4 maja 1908 roku. W momencie uruchomienia posiadała 700 książek, z których większość była darowizną Józefa Tyszkiewicza z Łohojska, pozostała zaś część została zakupiona w księgarni Wacława Leona Makowskiego. Władze rosyjskie, mimo że wydały zgodę na otwarcie tej placówki, konsekwentnie odrzucały podobne prośby z oddziałów prowincjonalnych Towarzystwa. Np. 14 października 1908 roku odrzucono prośbę z koła w Pińsku. W 1915 roku mińska biblioteka mieściła się na plebanii kościoła św. Szymona i św. Heleny. Znalazła się tam z inicjatywy Jadwigi Kostrowickiej. Sekcja finansowa zajmowała się zbieraniem funduszy na działalność Towarzystwa i pracę oświatową. Pobierane były składki członkowskie, jednak nie były one w stanie zaspokoić potrzeb.