Jednocześnie powinien być na tyle wierny tekstowi źródłowemu, na ile to możliwe przy wypełnieniu pozostałych założeń.
Vermeer nazywa teorię skoposu formą socjologicznej teorii działania i określa szereg jej tez: Każde działanie zakłada jakiś „punkt wyjścia”, pozycję wykonującego w miejscu i czasie, jego przekonania i ideologię. Każde działanie jest nakierowane na jakiś cel. Spośród wielu możliwości, wybrane zostanie to działanie, które zdaniem wykonującego ma największe szanse na optymalne osiągnięcie celu. W dominującej ilości przypadków, wykonujący akcję wybierze metodę, która według niego jest optymalna. Tłumaczenie to działanie, tzn. akt nakierowany na jakiś cel, ku któremu wykonujący je dąży w sposób optymalny. Teza 5. to teza prawdziwa uniwersalnie, dla każdego rodzaju przekładu [także interpretacji]. Podczas tłumaczenia wszystkie potencjalnie stosowne czynniki (wliczając w to tekst źródłowy na wszystkich jego poziomach) brane są pod uwagę na tyle, na ile pozwala na to skopos docelowego tekstu. Skopos działania (przekładu) określa strategię osiągania zamierzonego celu.