Podporządkowanie przekładu jego celowi w określonych warunkach implikuje, że nie ma jednej „słusznej” wersji tekstu docelowego. Każdy tekst może być tłumaczony na wiele sposobów zależnie od potrzeb, okoliczności i zamierzonego efektu. Tłumaczenie jest dobre wtedy, kiedy optymalnie spełnia swoją funkcję.
Praktycznym skutkiem stosowania teorii skoposu jest także zmiana w postrzeganiu pozycji tekstu źródłowego w tłumaczeniu. Jest on już niejako tylko wersją przeznaczoną dla kultury i okoliczności, w których został wytworzony, nie zaś jedyną poprawną „wersją”, której w tłumaczeniu trzeba trzymać się jak najbliżej.
Zlecenie Istotnym elementem teorii skoposu jest zlecenie. Punktem wyjścia do każdego przekładu jest zlecenie w jakiejś formie. „Zleceniodawcą” może być ktoś z zewnątrz, klient, a w pewnych przypadkach także sam tłumacz (decydujący się na wykonanie przekładu i przyjmujący ten czy inny skopos, np. jeśli tłumaczy amatorsko).