Zlecenie przekładu jest właśnie metodą nadawania mu celu. Może on być przedstawiony dokładnie i wprost, lub też niebezpośrednio. W praktyce skopos widoczny jest raczej poprzez kontekst zlecenia, podczas gdy klient jedynie stawia zadanie przetłumaczenia danego tekstu i określa warunki, na jakich ma to tłumaczenie się odbyć. Wyraźne przedstawienie skoposu rzadko jest potrzebne. Przykładowo, tłumacz mający za zadanie przetłumaczyć dokumentację prawną dla banku wie, że tekst docelowy przeznaczony będzie do użytku przez tę instytucję, przez specjalistów od prawa i bankowości, i ma być użyteczny w tych właśnie warunkach.
Zlecenie powinno zawierać dwa wspomniane już elementy, tj. cel (skopos) przekładu oraz warunki jego realizacji. Ten drugi element, najczęściej składający się z takich konkretów, jak płaca i czas przeznaczony na dokonanie tłumaczenia czy dostęp do specjalistów z dziedzin z nim powiązanych, ma istotny wpływ na wybór strategii realizacji zadania przez tłumacza.