Jego zainteresowania naukowe obejmowały archiwistykę oraz historię prawa polskiego XIII i XIV wieku. Był jednym z współtwórców nowoczesnej archiwistyki polskiej. Prowadził prace inwentaryzacyjne dokumentów i ksiąg starego Krakowa, skatalogował rękopisy klasztoru Bożego Ciała w Krakowie, kościoła paulinów na Skałce oraz kapituły krakowskiej. Założył lub unowocześnił archiwa miejskie w Poznaniu, Bydgoszczy, Toruniu, Łodzi. Przygotował do wydania m.in. Libris iuris civilis cracoviensis 1399–1506 (1913, z indeksami), Katalog Archiwum Opactwa Cystersów w Mogile (1919, z Gerardem Kowalskim), Acta consularia posnaniensia 1454–1506 (1925–1948, 3 tomy), Najstarszą księgę ławniczą toruńską, 1363–1428 (1936), Kodeks dyplomatyczny klasztoru Jasnogórskiego (1929, z Janem Nepomucenem Fijałkiem), Księgę ziemską poznańską, 1400–1407 (1960); wydawał również teksty podań ludowych z okolic Wiśnicza.
Był dwukrotnie żonaty. 4 lutego 1904 ożenił się z Matyldą Mijal (1875–1907), z którą miał córkę Marylę (1904–1966). 27 sierpnia 1910 ożenił się z Władysławą Anielą Antoniną Nikolay (ur. 1887), z którą miał troje dzieci: Zdzisława, Zofię (ur. 1914) i Wisława (ur.