wśród nich m.in. Józefa Bonifacego de La Mole, Jacques’a de Harlaya, Seigneur de Chanvallon i Bussy’ego d’Amboise, jednak w pamiętnikach nie porusza tematu skandali obyczajowych.

Ostatnie dni Pod koniec życia urok osobisty Małgorzaty przyblakł, żyła w stanie bliskim ubóstwa, gnębiona przez wierzycieli. Po pogodzeniu się z byłym mężem i jego drugą żoną, Marią Medycejską, wróciła do Paryża i stała się mecenasem sztuki i opiekunką ubogich. Zajmowała się także wychowaniem wszystkich dzieci Henryka IV.

Zmarła w Paryżu 27 marca 1615 i została pochowana w kaplicy Walezjuszów. Tysiące ludzi opłakiwało śmierć królowej i ostatniego przedstawiciela dynastii Walezjuszów.

Postać Małgorzaty de Valois w kulturze Życie Małgorzaty stało się podstawą do napisania przez Alexandre’a Dumasa powieści pod tytułem Królowa Margot (La Reine Margot). Była ona ekranizowana wiele razy i przez różnych reżyserów. Do najbardziej znanych ekranizacji należy film z 1954 r. w reżyserii Jeana Dreville’a z Jeanne Moreau w roli tytułowej i 40 lat późniejszy w reżyserii Patrice’a Chéreau z Isabelle Adjani. Także opera zainteresowała się postacią Małgorzaty, Giacomo Meyerbeer na podstawie wydarzeń Nocy św. Bartłomieja skomponował operę Hugenoci.