II wojna światowa i lata powojenne Po zakończeniu II wojny światowej pierwszy spektakl wystawiono 18 lutego 1945 roku. Był to Walc w ogonku, złożony z piosenek, skeczy i monologów. W 1948 roku teatr utracił samodzielność organizacyjną i został włączony do struktury łączącej sceny sosnowiecką, katowicką i opolską. Według kwerendy archiwalnej działał wówczas jako jedna ze scen Zjednoczonych Teatrów Śląsko-Dąbrowskich.
Samodzielną działalność teatru w Sosnowcu wznowiono 1 lipca 1955 roku. Od tego czasu scena działa pod nazwą Teatr Zagłębia, początkowo jako Państwowy Teatr Zagłębia. W dniu ponownego otwarcia wystawiono Śluby panieńskie Aleksandra Fredry.
Od lat 70. XX wieku Po 1955 roku teatrem kierowali m.in. Józef Pelszyk, Władysław Szypulski, Tadeusz Przystawski, Andrzej Uramowicz, Wiesław Mirecki, Antoni Słociński, Jan Klemens, Adam Kopciuszewski i Zbigniew Leraczyk. W latach 70. i 80. XX wieku, za dyrekcji Jana Klemensa, w repertuarze ważne miejsce zajmowały klasyka polska i europejska oraz dramat współczesny.