Potępienie tzw. świętokradców Na synodzie potępiono i uznano za winnych straconych wcześniej w Sochaczewie: ubogą szlachciankę, luterankę Dorotę Łażęcką (spalona żywcem na stosie 1 czerwca 1556 roku) oraz trzech innych Żydów, którym Łażęcka rzekomo wydała potajemnie hostię, którą Żydzi mieli nakłuwać i z której wyciekła butelka krwi.
Przypisy Modrzewski dalej pisze, że niektórzy uczestnicy tego synodu w prywatnych rozmowach z nim wstydzili się tego artykułu.
Bibliografia Pełny tekst uchwał synodu – po łacinie w: Archiwum Komisyi Prawniczej, tom 1, Polska Akademia Umiejętności, Kraków, 1895, ss. 427–439.
Kategoria:Kontrreformacja w Polsce Kategoria:Antysemityzm w Polsce przedrozbiorowej