Najprawdopodobniej do upadku miasta przyczyniła się zmiana biegu Eufratu.
Prace wykopaliskowe thumb|300px|tabliczka z kontraktem handlowym dotyczącym sprzedaży pola i domu, Szuruppak, ok. 2600 p.n.e., zbiory Luwru (AO 3760) Pierwszymi Europejczykami prowadzącymi badania stanowiska Fara byli William Loftus (1850), William Hayes Ward (1885) i Hermann V. Hilprecht (1900). Poważniejsze, trwające przez 9 miesięcy wykopaliska rozpoczęli tu w czerwcu 1902 roku Robert Koldewey i Friedrich Delitzsch z Niemieckiego Towarzystwa Orientalnego (Deutsche Orient-Gesellschaft). Odkrycie przez nich na powierzchni tella glinianego stożka z inskrypcją „Halady, ensi Szuruppak, syna Dady, ensi Szuruppak”, pozwoliło im na identyfikację stanowiska ze starożytnym miastem Szuruppak. Pod kierunkiem obu Niemców ponad dwustu robotników dokonało 21 wykopów na terenie tella. W wyniku prowadzonych prac udało się odkryć i zabezpieczyć ponad 2500 zabytków. Wśród nich było ok. 800 tabliczek glinianych pokrytych wczesnym pismem klinowym, ok. 1300 odcisków pieczęci cylindrycznych i ok. 200 dekorowanych naczyń. Tabliczki, pochodzące w większości z okresu ED III, zawierały teksty o charakterze administracyjnym i ekonomicznym. Odkryte pieczęcie cylindryczne, datowane na okres ED I-III, odegrały dużą rolę przy badaniach wczesnodynastycznej gliptyki.