Kolejne wykopaliska na stanowisku prowadził w 1931 roku (przez 3 miesiące) Erich Schmidt z ramienia University of Pennsylvania. Jeden z jego wykopów sondażowych wykazał obecność grubej na 2 metry warstwy z okresu Dżemdet Nasr, po której nastąpiła tzw. „warstwa powodziowa”, a po niej 6-metrowa warstwa z okresu ED I-II. Późniejsze warstwy uległy w dużej mierze erozji. Dodatkowo Schmidt oczyścił dwa z wielu rozsianych po stanowisku masywnych wczesnodynastycznych spichlerzy. Pomiędzy 1968 a 1982 rokiem Harriet P. Martin z University of Chicago przebadała ponownie wszystkie znaleziska i zapiski z poprzednich wykopalisk, a także przeprowadziła badania powierzchniowe na stanowisku. Pozwoliło jej to odnaleźć miejsca znalezienia wielu zabytków z wykopalisk Niemieckiego Towarzystwa Orientalnego i umieścić je w odpowiednich kontekstach archeologicznych.
Przypisy
Bibliografia Harriet P. Martin, hasło Fara, w: Eric M. Meyers (wyd.), The Oxford Encyclopedia of Archaeology in the Near East, vol. II, Oxford University Press, New York - Oxford 1997, s. 301-303.
Literatura (wybór)