Lata młodości i nauki Lorinser dzieciństwo spędził w Mimoňu, gdzie uczył się w szkole podstawowej, a następnie przez rok uczył się w szkole w Řepínie. W 1806 roku wybuchł pożar w Mimoňu, w wyniku którego spłonął również dom Lorinserów. Karolem zaopiekował się wówczas mieszkający w Zákupach fabrykant Ignacy Leitenberger. Po powrocie do odbudowanego domu uczył się jeszcze przez rok w szkole w Mimoňu. W 1808 roku zamieszkał u księdza Jana Lehmanna w Dubnicach, gdzie uczył się łaciny przygotowując się do nauki w gimnazjum. Jak później stwierdził, spędził tam najlepszy okres w swoim życiu. Jesienią 1808 roku powrócił do domu, gdzie kształcił się pod okiem nauczycieli. W 1810 roku podjął naukę w gimnazjum w Pradze, którą rozpoczął od trzeciej klasy. Naukę tę z dobrym świadectwem ukończył w roku 1813, po czym jesienią tego samego roku rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola w Pradze. W trakcie tych studiów zdecydował się jednak zmienić kierunek i w 1814 roku został studentem medycyny na Uniwersytecie Berlińskim. Chcąc dorobić, udzielał korepetycji synom jednego z berlińskich kupców, u którego z czasem zamieszkał. W marcu 1816 roku zachorował na zapalenie płuc, przez co przez kilka tygodni musiał leżeć w łóżku. W 1817 roku zmienił miejsce zamieszkania.