30 sierpnia tego roku uzyskał dyplom doktora, broniąc pracy De functione hepatis sana et laesa i 4 września powrócił do domu rodzinnego. Po krótkim czasie wyjechał do Wiednia w poszukiwaniu pracy. Po kilku miesiącach zdecydował się przenieść do Berlina i 6 marca 1818 roku wyruszył w pieszą podróż do stolicy Prus. W maju złożył egzaminy państwowe, a w czerwcu zdał egzamin kwalifikacyjny, dzięki czemu uzyskał pozwolenie na praktykę lekarską.
Lata pracy zawodowej W lipcu 1818 roku Lorinser podjął pracę w Królewskiej Szkole Weterynaryjnej w Berlinie. Odbywał również praktykę lekarską, odwiedzając chorych w mieście. Wykłady prowadzone w szkole wymagały zapoznania się z poszczególnymi działami weterynarii, co zaowocowało pierwszą publikacją pod tytułem Encyclopädie und Methodologie der Thierheilkunde, wydaną w 1820 roku w Berlinie. Dzięki sukcesom naukowym i zawodowym otrzymał podwyżkę, a także przyznano mu dwuletni staż naukowych w najlepszych szkołach weterynaryjnych w Niemczech, Francji i Anglii. Ponieważ jednak Lorinser miał zamiar się ożenić, musiał zrezygnować ze stażu i pracy w szkole, gdyż nie akceptowano wówczas żonatych nauczycieli i naukowców. 1 grudnia 1819 roku wziął ślub z Augustyną i udał się w podróż poślubną do Czech. Wcześniej, w listopadzie uzyskał habilitację.