Później opublikował artykuły poświęcone tym wydarzeniom, między innymi w „Czasie”, „Głosie Narodu” i „Dzienniku Poznańskim”.
W latach 1922–1923 zinwentaryzował i zabezpieczył bibliotekę parafialną w Miechocinie, za co otrzymał specjalne pismo dziękczynne od biskupa Józefa Sebastiana Pelczara. Od 1925 roku pracował równolegle jako nauczyciel w Państwowym Gimnazjum w Tarnobrzegu. Uczyła tam również jego żona. W latach 20. Michał Marczak opublikował szereg opracowań regionalnych, w tym poświęconych powiatowi tarnobrzeskiemu: Biblioteka Tarnowskich w Dzikowie (1921)Pierwodruk publikacji w wersji cyfrowej udostępnia serwis Polona.pl, Genealogia Ślepowronów Rybczyńskich z Wielowsi (1922), Drukarnie i druki tarnobrzeskie 1900-1924 (1924), Hetman Jan Tarnowski (1926)Odczyt wygłoszony 21 lutego 1926 r. na uroczystości szkolnej. Jego treść znajduje się w wersji cyfrowej w serwisie Polona. pl, Zabytek dawnego szkolnictwa parafialnego w Miechocinie (1926)Cyfrowa wersja pierwszego wydania udostępniona jest w serwisie Polona.pl, Obecny powiat tarnobrzeski w świetle metryk parafialnych z XVII. i XVIII. wieku (1928), Pozostałość dawnej kultury ludowej na tle dzisiejszej w powiecie tarnobrzeskim i w okolicy Koprzywnicy (1929). Był również współautorem Ilustrowanego Przewodnika po Pieninach i Szczawnicy (1927).