Leszno 27 (1908–1912), obecnie nie istnieje, czy w budynku szwedzkiego Towarzystwa Telefonów „Cedergren” przy ul. Zielnej 37 (1913).
W okresie Unii szwedzko-norweskiej (1814−1905) konsulat reprezentował oba państwa.
Od 1652 Szwecja utrzymywała akredytowanego przedstawiciela (rezydenta) lub konsula w Gdańsku, m.in. przy Hundegasse 265, obecnie ul. Ogarna 44 (1839–1844), Hundegasse 124 (1870-1974), Schmiedegasse 27, ul. Kowalska (1876), Heilige-Geist-Gasse 56, ul. św. Ducha (1878), Hundegasse 30 (1880-1886), Poggenpfuhl 3, ul. Żabi Kruk (1888–1890), Brotbankengasse 9, ul. Chlebnicka (1897), Brotbankengasse 19, ul. Chlebnicka (1898), Kohlenmarkt 12, Targ Węglowy (1899–1901), St. Elisabeth-Wall 6, Wały Jagiellońskie (1902–1911), Langer Markt 20, Długi Targ (1912–1936).
Po I wojnie światowej Polska nawiązała stosunki dyplomatyczne ze Szwecją w 1919. Szwecja umieściła swoje poselstwo w budynku dotychczasowego konsulatu przy ul. Zielnej 37 (1919–1922), następnie w pałacu Potockich przy ul. Krakowskie Przedmieście 15 róg ul. Ossolińskich 4 (1923Liste du corps diplomatique à Varsovie en Juillet 1923–1927), przy ul. Królewskiej 3 (1928-1934, obiekt nie istnieje) oraz w neorenesansowym pałacyku Szucha/Dowgiałły z 1913 w al. Szucha 8 (1935–1938). W latach 1936–1938 Szwecja wybudowała kosztem 600 tys.