koron szwedzkich budynek poselstwa (arch. Curt Björklund) przy ul. Bagatela 3, który jej służy do dziś. Wykonawcą była firma Dłuski & Puzyna. W 1939 obiekt został uszkodzony w trakcie nalotu niemieckiej Luftwaffe, w którym zginęło 2 członków personelu poselstwa. W 1944 budynek uległ dalszej dewastacji, również częściowemu spaleniu.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej, w sytuacji zagrożenia zajęcia Warszawy, personel poselstwa był ewakuowany okresowo (od początku sierpnia 1920) do Poznania.
Szwecja utrzymywała też: konsulat w Wolnym Mieście Gdańsku (–1945): przy Langer Markt 20 (Długi Targ) (1912–1936), Hansaplatz 2 (nie istnieje, ob. miejsce popularnego biurowca Zieleniaka) (1938–1942), Stadtgraben 6 (Podwale Grodzkie) (1938–1942), wicekonsulat w Katowicach przy ul. Rymera 3 (1938).
W latach 1935–1939 w Warszawie funkcjonowała Biblioteka Szwedzka, w 1939 przy ul. Królewskiej 3, budynek nie istnieje.
Po II wojnie światowej Po II wojnie światowej reaktywowano stosunki dyplomatyczne na szczeblu poselstw. W 1945 mieściło się ono w hotelu Polonia w al. Jerozolimskich 45. Następnie po odbudowie w 1945 przeniesiono się do własnego obiektu przy ul. Bagatela. W 1956 podniesiono rangę poselstwu do szczebla ambasady.