Występował w Białym Domu w 1938 roku, a przy okazji na Newport Folk Festival w 1950.

W 1920 Niles rozpoczął wydawanie muzyki. Odbył cztery długie wycieczki do południowych Appalachów jako asystent fotografa Dorisa Ulmanna, ponownie przepisywał tradycyjne pieśni z ustnych źródeł, w tym ballady „Pretty Polly”, „Barbara Allen” i „On Goin ‘Away”. Przy innych okazjach, przepisał utwory usłyszane śpiewane przez Afroamerykanów i kolegów żołnierzy podczas I wojny światowej.

Niles był też autorem tekstów. Jego utwory, z których wiele opiera się na tradycyjnych źródłach, to „Wenezuela” i świąteczna pieść „I Wonder as I Wander”. „Plexus” Henry’ego Millera zawiera hołd dla tego nagrania Nilesa. Niles skomponował „Go ‘Way from My Window ” gdy miał zaledwie 16 lat, ale nie wykonał jej aż do 1930 roku. Marlene Dietrich nagrała i śpiewała ją na scenie. Bob Dylan zacytował ją w pierwszym wersie jego piosenki „It Ain’t Me Babe”. W późniejszym okresie życia, Niles publikował kompozycje w stylu bardziej klasycznym, w tym dzieła na chór i pieśni artystyczne na głos i fortepian. Te ostatnie obejmują jego ostatni utwór, zestawienie wierszy Thomasa Mertona.