Muzułmanie wypuścili go na wolność wraz z Joscelinem III de Courtenayem dopiero w 1175 roku.
Małżeństwo ze Stefanią z Milly Kilka miesięcy później Renald ożenił się ze Stefanią de Milly, córką Filipa de Milly, dziedziczką Karaku, wdową po Humphreyu III z Toronu i Milesie de Plancy. Miał z nią prawdopodobnie jedną córkę: Alix de Châtillon, żonę Azzo V d’Este (możliwe jednak, że była to córka z małżeństwa z Konstancją).
Działalność polityczna i militarna w Zajordanii (1176-1187) thumb|200px|Śmierć Renalda z Chatillon (Guillaume de Tyr, Historia et continuation (BNF Richelieu Manuscrits Français 68, folio 399))
W Królestwie Jerozolimskim Renald należał do stronnictwa Lusignanów, Courtenayów i templariuszy. Nie zgadzał się z pokojową polityką Rajmunda z Trypolisu – nieustannie organizował napady na karawany muzułmańskie i pomniejsze oddziały zbrojne, co kilkukrotnie doprowadziło do zerwania rozejmu między Królestwem Jerozolimskim i Saladynem. Starał się zapobiec zbudowaniu przez niego jednego państwa islamskiego, co w konsekwencji musiało prowadzić do upadku Królestwa.