W 1813 roku Robert Seppings został, wraz z Josephem Tuckerem z Plymouth, mianowany Inspektorem Marynarki. Pod koniec 1814 roku został członkiem Royal Society, które cztery lata później wyróżniło go Medalem Copleya. Jego współpraca z dwoma pozostałymi Inspektorami: Tuckerem i najstarszym z nich Henrym Peake’m, nie układała się najlepiej. Zazdrośni o inwencję Seppingsa i jego przyjaźnie z wpływowymi członkami administracji (między innymi Pierwszym Lordem Admiralicji Charlesem Yorke’em, Sekretarzem Admiralicji Johnem Barrowem czy Kontrolerem Marynarki Byamem Martinem), od 1813 roku coraz zacieklej krytykowali jego pomysły i osobę. Dopiero w 1815 roku, po zakończeniu wojen napoleońskich, Admiralicja zdecydowała o powszechnym zastosowaniu systemu Seppingsa w budowie nowych i przy remontowaniu starych jednostek. W uznaniu tych zasług w 1819 roku został on obdarzony szlachectwem.