Mewa obrożna (Xema sabini) – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae). Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Jest to jedyny przedstawiciel rodzaju Xema. Tradycyjnie wyróżnia się cztery podgatunki. Różnice pomiędzy nimi są jednak słabo zaznaczone, w związku z tym często gatunek Xema sabini uznaje się za jednorodny i w ogóle nie wydziela podgatunków.
Zasięg występowania Mewa obrożna zamieszkuje w zależności od podgatunku: Xema sabini palaearctica – od Spitsbergenu po Półwysep Tajmyr i deltę Leny Xema sabini tschuktschorum – Półwysep Czukocki Xema sabini woznesenskii – od północno-wschodniej Syberii (wybrzeża Zatoki Anadyrskiej) po Alaskę Xema sabini sabini syn. X. s. sabina – od kanadyjskiej Arktyki po wschodnią Grenlandię. Ptaki wszystkich podgatunków zimują na środkowym Pacyfiku (na chłodnych wodach Prądu Peruwiańskiego u wybrzeży północno-zachodniej Ameryki Południowej i Ameryki Centralnej) i południowym Atlantyku (na chłodnych wodach Prądu Benguelskiego u wybrzeży południowo-zachodniej i południowej Afryki).
W Polsce pojawia się sporadycznie – do 2023 roku stwierdzono ją 41 razy, łącznie zaobserwowano 48 osobników.