ich odbicie widać w całej jego twórczości, która jest nacechowana jest melancholijnym pięknem tamtych stron.

Lata jego francuskiej formacji przypadają na panujący w Paryżu i w Europie okres Belle époque. Znaczące dla całego życiorysu Oskara było to, że czuł się on wyobcowany spośród ówczesnego porządku świata. Po ukończeniu liceum podjął studia nad protogreckimi i „protoromańskimi“ źródłami cywilizacji śródziemnomorskiej, na przykład nad starożytnościami egipskimi, asyryjskimi i hebrajskimi. W latach 1896–1899 był studentem École du Louvre i École des Langues Orientales, gdzie pod kierunkiem profesora Eugène Ledraina, tłumacza Biblii, nauczył się czytać teksty hebrajskie. Po osiągnięciu pełnoletniości sprzedał kupcom rosyjskim swoje dziedziczne lasy nad Dnieprem, co spowodowało konflikt z okoliczną polską szlachtą.

Debiutował tomem wierszy „Le Poème de Décadentes” opublikowanym w roku 1889. W 1906 wydany został zbiór Les Sept Solitudes, a w 1911 Les Éléments. Z tych pierwszych tomów jego twórczości ukazał się jako człowiek zmysłowy, gwałtowny i nieszczęśliwy. Młody poeta podjął nieudane samobójstwo;