mały|Węzeł na drodze ekspresowej S-8, w tle Sieradz Pierwsza wzmianka o Sieradzu pochodzi z Bulli gnieźnieńskiej z roku 1136, gdzie miasto wymieniane jest jako gród kasztelański, jednak badania archeologiczne wskazują, że osada mogła być założona już w XI wieku. W latach 1247–1255, nie wiadomo dokładnie kiedy, miasto zostało lokowane na prawie magdeburskim, co czyni je jednym z najstarszych miast w kraju. W 1262–1263 roku założono Księstwo Sieradzkie, zaś w II połowie XIV wieku województwo sieradzkie. mały|Komenda Powiatowa Policji w Sieradzu Sieradz jest stolicą ziemi sieradzkiej (jako krainy historycznej). Sieradz był siedzibą kasztelanii sieradzkiej; Sieradz z kasztelanią znalazł się w prowincji łęczyckiej (od przełomu XI i XII w. do 1231 roku), w księstwie łęczyckim (1231–1264) i w księstwie sieradzkim (1264–1339). Od włączenia księstwa sieradzkiego do Królestwa Polskiego w 1339 r. aż do II rozbioru I Rzeczypospolitej Sieradz był w województwie sieradzkim (w jego jednostce terytorialnej: ziemi sieradzkiej), początkowo w kasztelanii sieradzkiej, a nieco później w powiecie sieradzkim (po utworzeniu w Królestwie Polskim powiatów w II połowie XIV wieku).