Papirus 91 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Dziejów Apostolskich.
Opis Zachowały się dwa fragmenty jednej karty Dziejów Apostolskich (2,30-37; 2,46-3,2). Oryginalna karta miała rozmiary 14 na 25 cm. Tekst pisany jest w 30-34 linijkach na stronę, skryba miał rękę wprawioną w pisaniu dokumentów.
Nomina sacra pisane są skrótami. W Dz 2,36 stosuje staurogram.
Kurt Aland zaliczył go do sześciu wczesnych rękopisów Dziejów Apostolskich.
Tekst Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Pickering twierdził, że nie zawiera żadnych zachodnich wariantów i reprezentuje aleksandryjską tradycję. Fragment jest jednak zbyt krótki, aby mieć pewność co do tekstualnego charakteru fragmentu.