2,33: skryba popełnia błąd transkrypcji ακουετε (you hear) na ακουεται (he heard) due to ε and αι being pronounced similarly when spoken. 2,36: Ισραηλ (Israel) zamienione na Ισστραηλ. 2,36: και (and) is omitted from after οτι (because/that). 2,36: Swaps κν αυτον και χρν (Master him and Christ/Messiah (Nomina sacra) to χρν [αυτον και κν] (Christ/Messiah him and Master (Nomina sacra) 2,46: μετελαμβανον (they were sharing) oddane jako μεταλαμβανον (they are sharing). 2,46: αφελοτητι (simplicity) oddane jako [αφελ]οτλοτητι.

Historia Nieznane jest miejsce pochodzenia rękopisu. Tekst rękopisu opublikowany został w 1982 rokuClaudio Galazzi, P. Mil. Vogl. Inv. 1224 NT, Act. 2,30-37 e 2,46-3,2, Bulletin of the American Society of Papyrologists 19 (New Haven: 1982), pp. 39-45.. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 91.

Rękopis datowany jest przez INTF na III wiek. Comfort datuje na połowę albo koniec III wieku.

Paleograficznie jest podobny do P. Oxy. 654 oraz P. Florentine II 120, oba z połowy III wieku.

Cytowany jest w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu (NA27).

Jeden z fragmentów przechowywany jest w bibliotece Uniwersytetu w Mediolanie (P. Mil. Vofl. Inv. 1224), drugi w Macquarie University (Inv.