Walentin Aleksandrowicz Nikołajew, ros. Валентин Александрович Николаев (ur. 16 sierpnia 1921 we wsi Jerosowo, w guberni włodzimierskiej, zm. 9 października 2009 w Moskwie) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji napastnika, reprezentant ZSRR, trener piłkarski.
Kariera piłkarska Kariera klubowa Urodził się w guberni włodzimierskiej w rodzinie kolejarza. Po pewnym czasie rodzina przeniosła się do Moskwy. Wychowanek zespołu Kazanka w Moskwie, reprezentującą stację „Moskwa-osobowy” Kazańskiej Kolei. Potem klub przekształcił się w towarzystwo sportowe „Lokomotyw”. W 1940 został powołany do wojska, gdzie rozpoczął karierę piłkarską w klubie CDKA Moskwa. Mimo młodego wieku szybko zaadaptował się w podstawowej jedenastce, partnerzy w zespole dobrze traktowali go, a doświadczony napastnik Siergiej Kapielkin nawet podjął się opiekować młodym Walentinem. W dwóch pierwszych powojennych mistrzostwach Nikołajew został królem strzelców, wraz z zespołem pięciokrotnie zdobył mistrzostwo i trzykrotnie Puchar ZSRR. Wszedł do historii futbolu jako członek słynnej piątki ataku CDKA (Władimir Diomin, Walentin Nikołajew, Wsiewołod Bobrow, Grigorij Fiedotow, Aleksiej Grinin). Po rozwiązaniu „drużyny poruczników”, jak również wielu jego kolegów z klubu próbował grać w zespole miasta Kalinina, reprezentujący Moskiewski Obwód Wojskowy (MWO).