Pomimo sukcesu Sbornej, został zwolniony ze swojego stanowiska, proponując skupić się tylko na pracy w CSKA. Od 1974 roku ponad 10 lat był trenerem młodzieżowej kadry narodowej, zdobywając dwa mistrzostwa Europy. Autor książki „Ja – z CDKA” (1995, zapis pisemny Olega Wichriewa). Zmarł 9 października 2009 w MoskwieLenta.ru: Спорт: Умер пятикратный чемпион СССР по футболу Валентин Николаев. Został pochowany na cmentarzu Pieriepieczinskim.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR: 1946, 1947, 1948, 1950, 1951 wicemistrz ZSRR: 1945, 1949 zdobywca Pucharu ZSRR: 1945, 1948, 1951 finalista Pucharu ZSRR: 1944
Sukcesy reprezentacyjne uczestnik Igrzysk Olimpijskich: 1952
Sukcesy trenerskie mistrz ZSRR: 1970 brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1964, 1965 mistrz Młodzieżowych Mistrzostw Europy: 1976, 1980
Sukcesy indywidualne król strzelców Mistrzostw ZSRR: 1947 (14 goli) wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 1 (1948, 1950) członek Klubu Grigorija Fiedotowa: 111 goli