W roku 1891 cukrownia w Nowym Stawie otrzymała koncesję na budowę kolejki wąskotorowej prowadzonej przez trakcję mechaniczną o rozstawie szyn 750 mm.

W 1888 roku wybudowano wąskotorową kolej służącą do przewozu buraków cukrowych, łączącą cukrownię w Cedrach Wielkich ze stacją kolejową w Pszczółkach. Rozstaw szyn tej linii miał 780 mm, a długość trasy wynosiła 28 km. Ostatnie jej odcinki zostały zlikwidowane w latach 50. XX w.

W następnych latach sieć kolei cukrowniczej była rozwijana. W 1893 roku kolej połączyła Parszewo, Kącik i Nową Cerkiew przez Lichnowy, a rok później połączono z Lisewa Miłoradz. W 1897 r. kolej cukrowniczą przejęła firma "Allgemeine Deutsche Kleinbahn-Gesellschaft" (ADKG), zaś sama sieć kolei przyjęła nazwę "Neuteich-Liessauer Kleinbahnnetz" (pol. Sieć Małej Kolei Nowostawsko-Lisewskiej). W tym czasie doszło do zastąpienia trakcji konnej parową oraz uruchomienia połączeń pasażerskich. 27 maja 1899 r. powstała spółka akcyjna "Westpreußische Kleinbahnen A.G." z udziałem państwa pruskiego, prowincji Prusy Zachodnie, powiatu Malbork i ADKG. W tym samym roku kolej łączyła Miłoradz, Lisewo, Lichnowy, Nową Cerkiew, Lipinkę i Nowy Staw, gdzie kolej cukrownicza łączyła się z pruską siecią kolei państwowych.