Działalność literacka Był autorem zajmującym się przede wszystkim poezją. Oprócz wierszy napisał także kilka broszur, wspomnień, podań historycznych i utworów scenicznych w języku karaimskim, a także broszurę w języku polskim wydaną w Łucku w 1932 r. pt. Krwawe echo Humania na Wołyniu (Rzeź Kotowska 1768 r.). Jego autorstwa był również fragment prozy w języku rosyjskim V” Evpatoriu i obratno... Łącznie Sergiusz Rudkowski opublikował po karaimsku (według stanu wiedzy) 22 pozycje, a dalszych 12 wierszy pozostaje w rękopisie.
Najważniejsze prace karaimskie S. Rudkowskiego Tezgieninde [tłum. Gdy oczekiwał], wiersz, opublikowany w czasopiśmie „Myśl Karaimska” 1 (1928/4-5), s. 34 Indew [tłum. Odezwa], wiersz, opublikowany w czasopiśmie „Karaj Awazy” 1 (1931), s. 21; trzecia i czwarta zwrotka wiersza została przedrukowana w broszurce Łuwachłar dert jiłha [tłum. Kalendarz na cztery lata], Łuck 1932, s. 3 Bijen uwłum [tłum. Ciesz się, synu], wiersz, opublikowany w „Karaj Awazy” 2 (1931), s. 37 Dostłar. Satyr kotarmak tirlikten jizip-ałhan [oryginalne tłum. Przyjaciele. Wesoły szkic z życia ujęty], utwór sceniczny, Drukarnia Ekspres, Łuck 1931 (ss. 8) Korutkan dżuwaherłer [tłum. Ochronione diamenty], artykuł, opublikowany w: „Karaj Awazy” 2 (1931), s. 19–20 Nece sez bizin kutułmahymyz icin [tłum.