Drugi cesarz z dynastii Song, Taizong, utworzył Chongwenyuan – Akademię Czci Literatury, powołaną dekretem z marca 978 r. Składała się z trzech instytutów, Sanguan: z Instytutu Gloryfikacji Literatury – Zhaowenguan; Instytutu Historiografi – shiguan; oraze Akademii dla Szlachetnych Wykształconych – Jixianyuan. Akademia zgromadziła zbiór książek po cesarzu Mo (913-923) z późniejszej dynastii Liang. W 978 r., po dołączeniu zbiorów ze zjednoczonego cesarstwa, łączna liczba zwojów wynosiła 80 000. Zwoje te były dzielone przez Instytut Historiografii na cztery rodzaje: święte kanoniczne księgi, kroniki historyczne, pisma techniczne i literackie. Na terenie Sanguan oraz Cesarskiej Biblioteki – Bige – przechowywano książki, obrazy i kaligrafię, a zadaniem urzędników było tworzenie katalogów, takich jak Zhongwen zhongmu z 1041 r. W Instytucie Historiograficznym znajdowała się komisja odpowiedzialna za edytorską kontrolę encyklopedii Taiping yulan, którą z przedmową datowaną na 983 r. przedłożono cesarzowi Taizongowi. W 987 zaś Taizong założył Shiyuan – Dwór (na rzecz Kompilacji) Historii. Literaci do niego należący pisali dzieje panującej dynastii (guoshi).