Na tego typu okrętach załoga składałaby się z 65 oficerów oraz 1900 podoficerów i marynarzy.

Krążowniki planowano wyposażyć w wiele małych jednostek pływających, w tym dwie motorówki, dwa barkasy, dwa kutry, dwie pinasy, dwie jolki oraz dwie tratwy pneumatyczne. Na śródokręciu, pomiędzy kominami chciano zamontować podwójną katapultę. Projekt zakładał wyposażenie okrętu w cztery wodnosamoloty zwiadowcze Arado Ar 196, które byłyby przechowywane w głównym hangarze zaraz za przednim kominem oraz w dwóch mniejszych hangarach po obu bokach tylnego komina.

Napęd Jednostki typu O miały być napędzane przez osiem 24-cylindrowych (układ V), dwusuwowych silników Diesla produkowanych przez MANa. Silniki te napędzałyby, za pośrednictwem przekładni firmy Vulcan, dwie zewnętrzne śruby okrętowe o średnicy 4,85 m. Przewidziana moc maksymalna zespołu czterech silników napędzających jeden wał to 58 000 KM. Za przedziałem silników Diesla miała się znajdować pojedyncza kotłownia z czterema wysokociśnieniowymi kotłami Wagnera, które dostarczały parę o ciśnieniu roboczym 55 atmosfer. Para była przekazywana do pojedynczego zespołu turbin Brown, Boveri & Co. (na krążowniku „O” planowano zainstalować turbinę Blohm & Voss) o mocy 60 000 KM, który napędzał centralną trójpłatową śrubę o średnicy 4,9 m.