37 mm na czterech dwudziałowych podstawach oraz dwudziestu działek kal. 20 mm na pojedynczych podstawach. Uzbrojenie okrętów uzupełniało dwanaście wyrzutni torpedowych kal. 533 mm. Jednostki miały być wyposażone w cztery wodnosamoloty zwiadowcze. Przy wyporności projektowej maksymalna prędkość została ograniczona o pół węzła (do 33,5 w.). Wymagało to, by siłownia dawała moc maksymalną 176 000 KM.
W 1940 roku plany stoczniowe dla trzech okrętów zostały ukończone. Zostały przejrzane przez Hitlera i Raedera, obaj je zaakceptowali. Jednak poza wstępnymi rozkazami dotyczącymi zgromadzenia zaopatrzenia oraz początkowym zgromadzeniem materiałów stoczniowych nigdy nie przystąpiono do położenia stępek okrętów.
Specyfikacja Szczegóły techniczne Ostateczny projekt, ukończony w 1940 roku, zakładał długość okrętu 248,2 m na linii wodnej oraz 256 m długości całkowitej, szerokość 30 m, natomiast projektowane zanurzenie przy wyporności konstrukcyjnej: 8,02 m. Wyporność projektowa miała wynosić 31 650 ton metrycznych, wyporność standardowa 28 900 ton standardowych (ts)1 tona standardowa (angielska lub długa) = 1016,05 kg., a pełna 35 400 ts. Okręty planowano wykonać ze stali spawanej i podzielić je na 20 przedziałów wodoszczelnych. Podwójne dno było zaprojektowane na 78% długości kadłuba.