W 1970 roku zmarł autor projektu Škorpion, a do początku lat 80 XX w. nie powstawały nowe wersje jego broni. Na początku lat osiemdziesiątych około 30 000 egz. vz. 61 zakupiła Jugosławia. Jednocześnie zakupiono licencję na ich produkcję (egzemplarze jugosłowiańskie były produkowane w zakładach Crvena Zastava w Kragujevacu jako M84).

Wprowadzenie do uzbrojenia armii czechosłowackiej pistoletu vz. 82 (CZ 82) i amunicji 9 × 18 mm Makarowa stało się impulsem do rozpoczęcia prac nad wersją Škorpiona zasilaną tym właśnie nabojem. Co prawda istniał już ZB vz. 65, ale uznano, że lepiej opracować nową wersję o uproszczonej konstrukcji, zlecając ją Jiříemu Čermákowi. Największą zmianą było zastąpienie frezowanej komory zamkowej na wykonaną techniką tłoczenia. Inną ważną modyfikacją była zmiana lufy klasycznie gwintowanej na poligonalną. Nowa wersja została wyprodukowana w ilości około 2–3 tys. sztuk, jednak wbrew projektowi egzemplarze tej serii (oznaczone jako Sa vz. 82) miały frezowane komory zamkowe. Prawdopodobną przyczyną takiego rozwiązania był fakt, iż Sa vz. 82 był jedynie wersją próbną i na tym etapie wprowadzanie technologii tłoczenia nie było opłacalne. Ostatecznie zrezygnowano z rozwoju tej wersji i zamknięto program.