Marynarka chciała przydzielić jeden dywizjon szybkich pancerników lub krążowników liniowych do nocnych ataków, by wzmocnić ich siłę ognia. Początkowo przydzielono do tej roli krążowniki liniowe typu Kongo, które zostały przebudowane na szybkie pancerniki w czasie siedmioletniego okresu 1933–1940. Japończycy planowali zastąpienie czterech okrętów typu Kongo czterema ciężkimi „superkrążownikami”. Według wstępnej wizji projektu z 1936 roku te okręty, krążowniki projektu B-65, miały mieć działa kal. 12 cali (305 mm), posiadać pancerz zabezpieczający przed pociskami 8-calowymi (203 mm) i móc rozwinąć prędkość maksymalną do 40 węzłów. Miały one otrzymać oznaczenie krążowników klasy super A, by podkreślić ich wyższy status niż okrętów klasy A (ciężkich krążowników)Garzke i Dulin (1985), s. 86.Evans i Peattie, s. 275-277, 294; Lacroix i Wells II, s. 250, 606.Perfect Guide to Japanese Battleships, s. 140..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Krążowniki liniowe projektu B-65 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.