od 50 do 120 kopii, co czyniło 200 do 600 walczących konno.
W działaniach bojowych szyk jazdy „w płot” en haye ustępował stopniowo miejsca szykom bardziej zwartym. Typowym szykiem rycerstwa polskiego był „klin”cuneus. Rycerze najlepiej uzbrojeni tworzyli czołoprzedchorągwiani i osłaniali boki i tyły. Pozostali ustawiali się wewnątrz szyku łącząc w boju ku przodowi, w kierunku na znak chorągwiany. Stosowano też linie chorągwi, rzutowane w głąb. W przypadku oddziałów polskich były to linie „klinów chorągwianych'.