Wyrok został wykonany 28 października 1937 roku.
W 1957 roku wyrok na Siamiona Dubowika został skasowany przez Trybunał Wojskowy Syberyjskiego Okręgu Wojskowego.
Upamiętnienie Imieniem Siamiona Dubowika zostały nazwane ulice w Kamieńcu i we wsi Rzeczyca w rejonie kamienieckim. W latach 70. XX wieku w Rzeczycy wzniesiono też jego niewielki pomnik. Ma on formę popiersia z brązu umieszczonego na prawie dwumetrowym postumencie, na którym znajduje się napis w języku rosyjskim: Dubowik / Siemien / Andriejewicz / Rodiłsia 4 fewrala 1888 g. / w d. Narowszczina Rieczickogo sielsowieta, / Czlen RSDRP s 1912 g. / partbilet № 208 619 / Uczastnik Oktiabrskoj Riewolucyi, / komissar Krasnoj Armii / w gody Grażdanskoj Wojny, / odin iz sozdatielej / Kompartii / Zapadnoj Biełorussii, / izbran pierwym siekrietariem / pierwogo sostawa / Briestskogo okrużkoma KPZB / (mart 1923 g.) (pol. Dubowik Siamion Andrejewicz. Urodził się 4 lutego 1888 r. we wsi Narewszczyzna w sielsowiecie rzeczyckim. Członek SdPRR, legitymacja partyjna Nr 208 619. Uczestnik rewolucji październikowej, komisarz Armii Czerwonej, w latach wojny domowej jeden z założycieli Kompartii Zachodniej Białorusi, wybrany na pierwszego sekretarza pierwszego składu Brzeskiego Komitetu Okręgowego KPZB (marzec 1923 r.)).