Sąd uznał Kuscha winnym szerzenia wywrotowych poglądów i słuchania wrogich rozgłośni. Oskarżenie domagało się kary 10 lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, lecz 29 stycznia 1944 roku skład sędziowski z udziałem oficera broni podwodnej Ottona Westphalena skazał go na karę śmierci. Nieoficjalnie Westphalen rozpuścił wieść, że jeśli Kusch poprosi o łaskę i szansę zmycia win w boju, sąd z chęcią na to przystanie. Mimo jednak nacisków z różnych stron, Oskar Kusch nie złożył takiej prośby i 12 maja 1944 roku został rozstrzelany w więzieniu wojskowym w Kilonii.
Kontrowersje Przez cały czas trwania procesu głosu w sprawie nie zabrał dowódca Kriegsmarine, admirał Karl Dönitz, mimo że wielu innych oficerów okrętów podwodnych wstawiało się za Kuschem. Byli wśród nich m.in. kawalerowie Krzyża Rycerskiego Werner Winter z U-103 i Wilhelm Franken z U-565. Wielu oficerów miało żal do dowództwa, że najwyżsi przełożeni nie zrobili niczego aby pomóc Kuschowi. Inny dowódca U-Bootów, Erich Topp, pisał w swoich pamiętnikach: