thumb|200px|right|tzw. szłom wielkopolski z X wieku thumb|200px|right|Rycerstwo polskie 1228-1333 thumb|200px|right|Rycerstwo polskie 1333-1434 thumb|200px|right|Rycerstwo polskie 1447-1492 Wojsko polskie w średniowieczu – ogół zagadnień dotyczących wojska na ziemiach polskich od IX wieku do 1454 roku.
Wyróżnić można następujące okresy (pod względem zmian w wojskowości): Wojsko polskie w okresie wczesnofeudalnym od IX wieku (rządy Mieszka I) do reformy wojskowej Kazimierza Odnowiciela (drużyna książęca jako główna siła wojskowa) Wojsko polskie w okresie rozbicia dzielnicowego w latach 1138-1340 – czasy rozbicia dzielnicowego na ziemiach polskich (pospolite ruszenie główną siłą zbrojną). Wojsko polskie w okresie monarchii stanowej w latach 1340-1454 – od reform wojskowych Kazimierza Wielkiego do wojny trzynastoletniej (moment wprowadzenia wojska zaciężnego przez Kazimierza Jagiellończyka).
Polskie siły zbrojne monarchii wczesnofeudalnej Na połowę X w. przypada zakończenie procesu kształtowania się państwa polskiego. Polska monarchia wczesnofeudalna wykształciła silne wojsko, które miało na celu dalszą konsolidację państwa, rozszerzanie jego terytorium oraz obronę granic przed najazdami zewnętrznymiBenon Miśkiewicz – Podstawowe etapy rozwoju polskich sił zbrojnych s.